یک اندیشه

"Socrates brought down philosophy from heaven to earth"

 

 

دیروز از یکی از نزدیکان جویای احوال یکی از بستگان بسیار دور شدم ،گفتند " دوباره دیالیز میشود" ! امروز ظهر که یاد آن فرد بیمار افتادم اندیشه ای به ذهنم رسید .انسان با این همه ادعا و تکبر و اطمینان که فلان ستاره را در بهمان کهکشان با میلیونها سال نوری فاصله کشف کرده و رویای ترک زمین مادر به امید یافتن سیاره مادر اندری در آسمان پدر در سر می پروراند ، در قرن بیست و یکم با این همه امکانات و دانش و علم وتجربه و تکنولوژی نانو قادر به ساختن دستگاهی نه کاملا بلکه اندکی و نه به همان ابعاد و ظرافت بلکه اندکی بزرگتر و زمخت تر مانند کلیه نیست تا بیمار مجبور نباشد هفته ای حداقل سه بار به دستگاه دیالیز وصل شود که باز هم کار کلیه را تمام و کمال انجام نمی دهد.چگونه می شود که سازه ای به شگفت انگیزی و ظرافت کلیه با آن مهندسی پیچیده و بی نقص شکل بگیرد؟ چگونه چنین معجزه ای بی دلیل و اتفاقی در کنار بی شمار معجزه دیگر رخ می دهد ، اما انسان ابزار ساز و با دلیل قادر به ساختن مشابه ناقص یکی از آنها هم نیست؟ بدون شک در آینده دستگاه های دیالیز پیشرفته تر و حتی شبیه به کلیه ساخته خواهد شد. اما آیا این امر به خودی خود و بدون تلاش انسان میسر می شود ؟ آیا انسان تا به امروز جز به تقلید از آفریننده شگفتیهای خلقت چیزی ابداع کرده است ؟ چقدر فرق است میان فلسفه مقدسی که سقراط از آسمان به زمین آورد و پندارهای تهوع آور عده ای به اصطلاح فلاسفه قرن بیستمی

.

 

هفت / آذر/1390